دوباره اردیبهشت

دوباره اردیبهشت دوباره اردیبهشت

صدای نم نم بارانت نوید آمدنت می دهد، شکوفه ها با بوی تو شب را سحر می کنند، گل های شب بو با هر نسیمی عشق را فریاد می زنند و ستاره ها همدمی از جنس نور می شوند…

وقتی بهار و اردیبهشت می شود اشک های آسمان و لبخندهای آفتاب به اوج می رسند…

هنوز نگاه متبسم تو از میان ابر و آفتاب نمایان است…

هنوز عشق برپاست…

مانای من! بیش از آنکه نقش سایه ات در گل های صدبرگ برجسته باشد، در آیینه پررنگ تر از بی رنگی است…

از این تنها زمین مانده به عشق تا به آستانت سلام…

سلام…

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *